This Strangeness in my Life

with No Comments

It is so hard to see where it is, but it is there even in the morning when the miracle of shapes assemble and become familiar, but not quite; and the echo of a voice, now changed, utterly dissociated, as though all warmth and shared sweetness had never been. It is this alien space, not stark as the moon, but lush and almost identical to the space that was. But it is not. It is another place and you are … Read More

The Many Lives of the Parthenon

with No Comments

turn up the volume The Curse of Minerva by Lord Byron Slow sinks, more lovely ere his race be run, Along Morea’s hills the setting sun; Not, as in northern climes, obscurely bright, But one unclouded blaze of living light; O’er the hush’d deep the yellow beam he throws, Gilds the green wave that trembles as it glows; On old Aegina’s rock and Hydra’s isle The god of gladness shed his parting smile’ O’er his own regions lingering loves to … Read More

Γράμμα απο τον Κόλλια Μου

with No Comments

Στην θάλλασα Πάσχα 9/4/72 Νήστεψα για να μπορέσω να σου γράψω τούτο το γράμμα. Και προσευχήθηκα. Ο ειδωλολάτρης. Εκείνη η μικρή κάρτα που έλαβα ήταν γιομάτη από ένα κόσμο. Από χιλιάδες κόσμους. Πρώτη φορά πήρα ένα τέτοιο δείγμα ανθρωπιάς, καλωσύνης! Το φύλαξα. Θα το φυλάω, θα με προστατεύει. Το πρωινό σου τηλεφώνημα ήταν κάτι χαρμόσυνο. Με έκανε να φύγω για το πρώτο φετεινό ταξίδι πιό ήρεμος, πιό καλός και τιμιώτερος. Ταλαιπωρήθηκα στην Αθήνα. Έφυγα χρεώστης. Για πρώτη μου φορά δε … Read More

Liz Gilbert on Ruth Stone’s Creative Process

with No Comments

As [Stone] was growing up in rural Virginia, she would be out, working in the fields and she would feel and hear a poem coming at her from over the landscape. It was like a thunderous train of air and it would come barrelling down at her over the landscape. And when she felt it coming…cause it would shake the earth under her feet, she knew she had only one thing to do at that point. That was to, in … Read More

Οι στίχοι οι Ομορφότεροι

with No Comments

Οι στίχοι οι ομορφότεροι δεν γράφονται ποτές τους αναπνέει βαθιά η ψυχή σαν λούλουδα τ’ ονείρου χαμόγελα φαντάσματος, λάμψες είν’ του απείρου φωνές των κάμπων χαρωπές π’ ακούμ’ απ’ τις κορφές Η πλάση η αζωγράφιστη τραγούδ’ είν’ όπου πας απόκρυφη ερημιά η εδέμ και κήπος είν’ αγιασμένος που για της τέχνης την ντροπή πάντα ‘ναι σφαλισμένος μα που μπορείς να τον ιδής μονάχα αν μ’ αγαπάς Σαν σμίξει η αγάπη μια βραδυά τις σκέψεις μας τις δύο στη σιωπή, σε … Read More

Κυριακή στο Σπίτι

with No Comments

Πέρασε δίχως συντροφιά κ’ η Κυριακή στο σπίτι βούλες στούς τοίχους έριξε το δίλι απ’ το φεγγίτη. Κ’ ήρθε του δρόμου τ΄όργανο βαθιά πολύ απ’ τα ξένα να δέσει με την έρημη καρδιά τα περασμένα, να κάμει ακόμα πιότερο καθημερνές τις σχόλες – και πήρε πόλκες ο άνεμος, ρομαντσες, βαρκαρόλες. Μάγια σα να ‘ταν του Καιρού, βγαίναν οι νότες, ίδια με ξιόρκια, με καλέσματα και μαγικά αντικλείδια. Ήχος γλυκός κι αγύριστος -που το σκοπό του χάνω- τριγύριζε στα τέλια του … Read More

Jadis et Naguère: Art Poétique, Paul Verlaine

with No Comments

De la musique avant toute chose, Et pour cela préfère l’Impair Plus vague et plus soluble dans l’air, Sans rien en lui qui pèse ou qui pose. Il faut aussi que tu n’ailles point Choisir tes mots sans quelque méprise : Rien de plus cher que la chanson grise Où l’Indécis au Précis se joint. C’est des beaux yeux derrière des voiles, C’est le grand jour tremblant de midi, C’est, par un ciel d’automne attiédi, Le bleu fouillis des claires étoiles ! … Read More

Epidavros

with No Comments

This is a true story. I am saying that not because i fear you may not believe me, -or in fact because this story has any really unbelievable moments…- but because i want to keep reminding myself of how it was back then and what events transpired, so naturally so easily like a leaf floating downstream -effortlessly, gracefully. Good times. OK, so many years ago during what Garrison Keillor calls “the age of imagination, before the age of full disclosure” … Read More

Kalymnos – by the lovely Katerina Cosgrove

with No Comments

Lining the quay are stalls selling sponges. Beneath them the water, still clear and blue, although it is nearly autumn, laps at the stone pier. In the late afternoon light the sponges seem to take on the luminous gold of sun-dappled water, much, I think, as they would have looked under the sea. Tourists finger them expectantly, as if half wanting to find them alive, soft, their thousand open-mouthed pores sucking in and out the golden air like liquid. I, … Read More

8 minutes

with No Comments

The distance of the sun from the Earth is between 146 and 152 million kilometres -give or take a few million, and depending of course on the time of the year. This means that light, racing through space at about 300,000 km/sec will take an average of about 8 minutes to reach the Earth. Think about this for a minute: The Sun, the life giver, the star that holds us together and nourishes us, what gives us hope in the … Read More

1 2 3 4